حقوق شما به عنوان مستأجر چیست؟

هر مستاجر دارای دو حق مهم است: حق برخورداری از زندگی و حق حمایت از اجاره. جایی که ما در مورد اولین حق مستاجر در رابطه با بحث کردیم تعهدات موجر، حق دوم مستاجر در یک وبلاگ جداگانه در مورد قرار گرفت محافظت از اجاره. به همین دلیل یک س anotherال جالب دیگر در این وبلاگ مورد بحث قرار خواهد گرفت: مستاجر چه حقوق دیگری دارد؟ حق برخورداری از زندگی و حق حمایت از اجاره تنها حقوقی نیست که مستاجر در برابر موجر دارد. به عنوان مثال ، مستاجر همچنین در زمینه انتقال املاکی که از اجاره و اجاره بها عبور نمی کند ، به تعدادی حقوق نیز برخوردار است. هر دو حقوق بطور متوالی در این وبلاگ مورد بحث قرار گرفته

حقوق شما به عنوان مستأجر چیست؟

انتقال ملک از اجاره عبور نمی کند

بند 1 ماده 7: 226 قانون مدنی هلند ، که در مورد مستاجران فضای مسکونی و تجاری اعمال می شود ، موارد زیر را بیان می کند:

"انتقال ملکی که قرارداد اجاره به آن مربوط می شود (...) توسط موجر حقوق و تعهدات موجر را از قرارداد اجاره به مالک منتقل می کند"

برای مستاجر ، این ماده اول از همه به این معنی است که انتقال مالکیت ملک اجاره ای ، مثلاً از طریق فروش توسط موجر به مالک دیگر ، قرارداد اجاره را خاتمه نمی دهد. بعلاوه ، اکنون که این جانشین حقوقی حقوق و تعهدات موجر را به عهده گرفته است ، مستأجر می تواند ادعاهایی را علیه جانشین حقوقی موجر مطرح کند. برای این سوال که مستأجر دقیقاً کدام ادعاها را دارد ، مهم است که ابتدا مشخص شود کدام حقوق و تعهدات موجر به جانشین حقوقی وی منتقل می شود. طبق بند 3 ماده 7: 226 قانون مدنی ، اینها به ویژه حقوق و تعهدات موجر است که مستقیماً مربوط به استفاده از ملک اجاره ای برای پرداخت هزینه توسط مستاجر ، یعنی اجاره است. این بدان معناست که ادعاهایی که مستأجر می تواند علیه جانشین حقوقی موجر مطرح کند ، در اصل مربوط به دو مهمترین حقوق وی است: حق برخورداری از زندگی و حق حمایت از اجاره.

با این حال ، اغلب ، مستأجر و موجر همچنین توافق نامه دیگری را از لحاظ محتوای دیگر در قرارداد اجاره منعقد می کنند و این موارد را در بندها ضبط می کنند. یک مثال متداول ، بند مربوط به حق تقدم مستأجر است. اگرچه حق مستأجر را به تحویل نمی دهد ، اما ملزم به ارائه موجر است: موجر ابتدا باید ملک اجاره شده را برای فروش به مستاجر پیشنهاد کند قبل از اینکه به یک جانشین حقوقی دیگر فروخته شود. آیا موجر بعدی نیز به این بند نسبت به مستاجر مقید خواهد بود؟ با توجه به قانون دادرسی ، این مورد نیست. این امر تصریح می کند که حق تقدم مستأجر ارتباط مستقیمی با اجاره ندارد ، بنابراین بند مربوط به حق خرید ملک اجاره ای به جانشین حقوقی موجر نمی رسد. این فقط در صورتی متفاوت است که مربوط به یک گزینه خرید از مستاجر باشد و مبلغی که باید به طور دوره ای به موجر پرداخت شود ، یک عنصر جبران خسارت نهایی را نیز شامل شود.

اجاره بها

علاوه بر این ، ماده 7: 227 قانون مدنی موارد زیر را در مورد حقوق مستأجر بیان می کند:

"مستاجر مجاز است املاك اجاره شده را بطور كامل يا بخشي به شخص ديگري بدهد ، مگر اينكه تصور كند موجر نسبت به استفاده شخص ديگر اعتراض معقولي خواهد داشت."

به طور کلی ، از این ماده به دست می آید که مستاجر حق اجاره تمام یا بخشی از املاک اجاره ای را به شخص دیگری دارد. با توجه به قسمت دوم ماده 7: 227 قانون مدنی ، با این وجود مستأجر نمی تواند اقدام به اجاره بها کند اگر دلیلی داشته باشد که شک کند موجر به این امر اعتراض خواهد کرد. در برخی موارد ، اعتراض موجر مشهود است ، به عنوان مثال اگر ممنوعیت اجاره بها در قرارداد اجاره درج شده باشد. در آن صورت اجاره بها توسط مستأجر مجاز نیست. اگر به هر حال مستاجر این کار را انجام دهد ، ممکن است در ازای آن جریمه شود. این جریمه باید به منع اجاره بها در قرارداد اجاره پیوند داده شود و حداکثر به آن تعلق گیرد. به عنوان مثال ، اجاره اجاره اتاق از طریق B&B Air می تواند از این طریق در اجاره نامه ممنوع باشد ، که اغلب معلوم است که چنین است.

در این زمینه ، ماده 7: 244 قانون مدنی نیز برای اجاره بها در فضای زندگی مهم است که بیان می کند مستأجر فضای زندگی مجاز به اجاره کل فضای زندگی نیست. این مربوط به بخشی از فضای زندگی ، مانند اتاق نیست. به عبارت دیگر ، در اصل مستأجر آزاد است تا فضای زندگی را تا حدی به دیگری اجاره دهد. در اصل ، مستاجر همچنین حق ماندن در مال اجاره را دارد. این مورد در صورتی نیز اعمال می شود که مستاجر مجبور باشد خودش ملک اجاره ای را تخلیه کند. از این گذشته ، ماده 7: 269 قانون مدنی هلند پیش بینی کرده است که موجر با اجرای قانون همچنان به اجاره خود ادامه خواهد داد ، حتی اگر قرارداد اصلی اجاره به پایان رسیده باشد. با این حال ، برای اهداف این مقاله باید شرایط زیر وجود داشته باشد:

  • فضای زندگی مستقل. به عبارت دیگر ، یک فضای زندگی با دسترسی خاص خود و امکانات ضروری خاص خود ، مانند آشپزخانه و حمام. بنابراین فقط یک اتاق به عنوان یک فضای زندگی مستقل دیده نمی شود.
  • قرارداد اجاره. توافقی بین مستاجر و مستاجر که مطابق با شرایط قرارداد اجاره است ، همانطور که در ماده 7: 201 قانون مدنی شرح داده شده است.
  • قرارداد اجاره مربوط به اجاره فضای زندگی است. به عبارت دیگر ، قرارداد اصلی اجاره بین مستأجر و موجر باید مربوط به اجاره و اجاره فضایی باشد که مقررات قانونی فضای زندگی در آن اعمال می شود.

اگر مفاد فوق رعایت نشود ، مستاجر هنوز حق یا عنوان ندارد كه پس از فسخ قرارداد اصلی اجاره بین مستاجر و موجر ، حق ماندن در مال اجاره را از موجر بخواهد ، بنابراین تخلیه نیز انجام می شود برای او اجتناب ناپذیر است. اگر زیردست شرایطی را داشته باشد ، باید این واقعیت را در نظر بگیرد که موجر می تواند پس از شش ماه برای متوقف كردن اجاره مازاد و تخلیه اجاره ، پرونده ای را علیه مtenهر شروع كند.

درست مثل فضای زندگی ، فضای تجاری نیز می تواند توسط مستاجر اجاره داده شود. اما اگر مستأجر مجاز به انجام چنین کاری نباشد یا مجبور به تخلیه ملک اجاره شده باشد ، در این مورد موجر چگونه با موجر ارتباط برقرار می کند؟ برای سال 2003 یک تمایز واضح وجود داشت: صاحبخانه هیچ ارتباطی با مستاجر نداشت زیرا متهم فقط رابطه حقوقی با مستاجر داشت. در نتیجه ، مستاجر نیز حقوقی نداشت و بنابراین ادعایی علیه موجر داشت. از آن زمان ، قانون در این مورد تغییر کرده و مقرر کرده است که اگر قرارداد اصلی اجاره بین مستاجر و موجر خاتمه یابد ، مستاجر باید از منافع و موقعیت مستاجر مراقبت کند ، به عنوان مثال با پیوستن به متهم در دادرسی با دادگاه صاحب خانه. اما اگر قرارداد اصلی اجاره همچنان پس از رسیدگی فسخ شود ، حقوق فرعی نیز پایان می یابد.

آیا شما مستأجر هستید و آیا در مورد این وبلاگ س questionsالی دارید؟ سپس تماس بگیرید Law & More. وکلای ما متخصص در زمینه حقوق اجاره هستند و خوشحال می شوند که به شما مشاوره دهند. اگر اختلاف در مورد اجاره شما منجر به مراحل قانونی شود ، آنها همچنین می توانند به شما کمک قانونی کنند.

اشتراک گذاری
Law & More B.V.