حکم در پرونده اقلیم علیه شل

رای دادگاه منطقه ای لاهه در پرونده Milieudefensie علیه Royal Dutch Shell PLC (از این پس: "RDS") یک نقطه عطف در دعاوی اقلیمی است. برای هلند ، این مرحله بعد از تأیید پیشگامانه حکم Urgenda توسط دیوان عالی کشور است ، جایی که به این ایالت دستور داده شد تا مطابق با اهداف توافقنامه پاریس میزان انتشار خود را کاهش دهد. برای اولین بار ، همچنین شرکتی مانند RDS اکنون موظف است در مقابله با تغییرات خطرناک آب و هوا اقدام کند. در این مقاله عناصر اصلی و پیامدهای این حکم بیان شده است.

حکم در پرونده اقلیم علیه شل

قابل قبول بودن

اولاً ، قابل قبول بودن ادعا مهم است. قبل از ورود دادگاه به اصل دعوی مدنی ، این ادعا باید قابل قبول باشد. دادگاه حکم داد که فقط اقدامات جمعی که منافع نسل فعلی و آینده شهروندان هلندی را تأمین می کند قابل قبول است. این اقدامات ، برخلاف اقداماتی که منافع مردم جهان را تأمین می کند ، از علاقه کافی کافی برخوردار بودند. این بدان دلیل است که عواقبی که شهروندان هلندی در اثر تغییرات آب و هوایی تجربه خواهند کرد ، در مقایسه با عواقب کل جهان متفاوت است. ActionAid با هدف جهانی گسترده خود ، منافع خاص جمعیت هلند را به اندازه کافی نشان نمی دهد. بنابراین ادعای آن غیر قابل قبول اعلام شد. شاکیان انفرادی نیز در دعاوی خود غیرقابل قبول شناخته شدند ، زیرا آنها علاقه فردی کافی را برای قابل قبول بودن علاوه بر ادعای جمعی نشان نداده اند.

شرایط پرونده

اکنون که برخی از ادعاهای مطرح شده قابل قبول شناخته شده اند ، دادگاه توانست آنها را به طور اساسی ارزیابی کند. برای پذیرش ادعای Milieudefensie مبنی بر اینکه RDS موظف است 45 درصد از انتشار خالص را کاهش دهد ، دادگاه ابتدا باید تشخیص دهد که چنین تعهدی بر عهده RDS است. این باید براساس استاندارد نانوشته مراقبت از هنر ارزیابی می شد. 6: 162 DCC ، که در آن همه شرایط پرونده نقش دارد. شرایطی که دیوان در نظر گرفت شامل موارد زیر است. RDS خط مشی گروه را برای کل گروه شل تعیین می کند که متعاقباً توسط سایر شرکتهای داخل گروه انجام می شود. گروه شل ، به همراه تأمین کنندگان و مشتریان خود ، مسئول انتشار قابل توجهی CO2 هستند که بیشتر از انتشار تعدادی از ایالت ها از جمله هلند است. این انتشارها منجر به تغییر آب و هوا می شود ، عواقب آن توسط ساکنان هلند احساس می شود (به عنوان مثال در سلامتی آنها ، بلکه همچنین به عنوان یک خطر فیزیکی ناشی از ، از جمله موارد دیگر ، افزایش سطح دریا).

حقوق بشر

عواقب تغییر اقلیم که شهروندان هلندی تجربه کرده اند ، از جمله ، بر حقوق بشر آنها ، به ویژه حق زندگی و حق زندگی خانوادگی بدون مزاحمت تأثیر می گذارد. اگرچه اصولاً حقوق بشر بین شهروندان و دولت اعمال می شود و بنابراین هیچ تعهدی مستقیم برای شرکت ها وجود ندارد ، شرکت ها باید به این حقوق احترام بگذارند. اگر ایالات نتوانند از تخلفات محافظت کنند ، این امر نیز اعمال می شود. حقوق بشر که شرکت ها باید به آن احترام بگذارند نیز در این موارد گنجانده شده است قانون نرم ابزارهایی مانند اصول راهنما سازمان ملل متحد در مورد حقوق بشر و کسب و کار، تایید شده توسط RDS ، و دستورالعمل های OECD برای شرکت های چند ملیتی. طبق دیدگاه دادگاه ، بینش غالب این ابزارها به تفسیر استاندارد نانوشته مراقبت کمک می کند که براساس آن می توان تعهدی را برای RDS فرض کرد.

اوراق قرضه

تعهد شرکت ها به رعایت حقوق بشر به جدی بودن تأثیر فعالیت های آنها بر حقوق بشر بستگی دارد. دادگاه این امر را در مورد RDS بر اساس حقایقی که در بالا شرح داده شد ، فرض کرد. علاوه بر این ، قبل از فرض چنین تعهدی ، همچنین مهم است که یک شرکت از امکانات و نفوذ کافی برای جلوگیری از تخلف برخوردار باشد. دادگاه فرض کرد که این مورد است زیرا شرکتها در کل نفوذ دارند زنجیره ارزش: هم در داخل شرکت / گروه از طریق شکل گیری سیاست و هم در مورد مشتریان و تامین کنندگان از طریق ارائه محصولات و خدمات. از آنجا که نفوذ در خود شرکت بیشترین است ، RDS موظف به دستیابی به نتایج است. RDS باید از طرف تامین کنندگان و مشتریان تلاش کند.

دادگاه میزان این تعهد را به شرح زیر ارزیابی کرد. طبق توافق نامه پاریس و گزارش های IPCC ، هنجار مورد قبول برای گرم شدن کره زمین حداکثر تا 1.5 درجه سانتیگراد محدود شده است. طبق ادعای دادگاه ، کاهش 45 درصدی ادعا شده با 2019 برابر با 0 ، مطابق با مسیرهای پیشنهادی IPCC است. بنابراین ، این می تواند به عنوان یک تعهد کاهش تصویب شود. چنین تعهدی را دادگاه می تواند اعمال کند که RDS در این تعهد کوتاهی کند یا تهدید به شکست شود. دادگاه اظهار داشت كه مورد دوم ، از آنجا كه خط مشي گروهي به طور كافي مشخص نيست تا بتواند چنين تهديدي را نقض كند.

تصمیم و دفاع

بنابراین دادگاه دستور داد RDS و سایر شرکتهای گروه Shell حجم سالانه ترکیبی کل انتشار CO2 به جو (محدوده 1 ، 2 و 3) مرتبط با فعالیتهای تجاری گروه Shell و فروش انرژی را محدود یا محدود کنند. تحمل محصولات به گونه ای که تا پایان سال 2030 این حجم حداقل 45 درصد خالص در مقایسه با سطح سال 2019 کاهش یابد. دفاع RDS برای جلوگیری از این سفارش وزن ناچیزی دارد. به عنوان مثال ، دادگاه استدلال جایگزینی کامل را در نظر گرفت ، که نشان می دهد در صورت تحمیل تعهد کاهش ، شخص دیگری فعالیتهای گروه شل را بر عهده خواهد گرفت ، به طور ناکافی اثبات شده است. علاوه بر این ، این واقعیت که RDS تنها مسئول تغییرات آب و هوایی نیست ، RDS را از وظیفه سنگین تلاش و مسئولیت محدود کردن گرم شدن کره زمین که دادگاه تصور می کند ، خلاص نمی کند.

اثرات

این امر همچنین باعث می شود که عواقب این حکم برای سایر شرکت ها چه باشد. اگر آنها مسئول مقدار قابل توجهی از میزان انتشار (به عنوان مثال ، سایر شرکت های نفت و گاز) باشند ، اگر شرکت از طریق سیاست خود برای محدود کردن این انتشار ، تلاش کافی نکند ، می تواند به دادگاه منتقل شود و آنها را محکوم کند. این خطر مسئولیت سیاست سختگیرانه تری برای کاهش انتشار در سراسر کشور می طلبد زنجیره ارزش، یعنی برای خود شرکت و گروه و همچنین برای مشتریان و تأمین کنندگان آن. برای این سیاست ، می توان کاهش مشابه تعهد کاهش نسبت به RDS را اعمال کرد.

حکم برجسته پرونده Milieudefensie در مورد آب و هوا علیه RDS عواقب گسترده ای دارد ، نه تنها برای گروه شل بلکه برای سایر شرکت هایی که سهم قابل توجهی در تغییرات آب و هوایی دارند. با این وجود ، این پیامدها را می توان با نیاز فوری جلوگیری از تغییر خطرناک آب و هوا توجیه کرد. آیا در مورد این حکم و عواقب احتمالی آن برای شرکت خود س questionsالی دارید؟ پس لطفا تماس بگیرید Law & More. وکلای ما متخصص حقوق مسئولیت مدنی هستند و خوشحال می شوند که به شما کمک کنند.

اشتراک گذاری
Law & More B.V.